Proloog

...millenium liep steunend ten einde. Gebogen tegen de jagende wind baande een trio rijpe heren zich een weg door de gure novemberavond; de rossige straatverlichting verschafte hen een spookachtige reflectie.

'Hier om de hoek - verzekerde de jongste van het gezelschap, de Borsalino iets dieper in de ogen drukkend. Hij probeerde daarbij tevergeefs, een buitenmodel bril in het gareel te houden.

'Mooi stukkie wind uitgezocht - snoof zijn iets oudere reisgenoot, wiens martiale snor en oudmodische Montycoat een maritieme achtergrond deden vermoeden.

'Je zegt het, J[..] - meende de boomlange derde metgezel. Zijn ontspannen trekken verleenden hem de jeugdige uitstraling van een geoefend levensgenieter.

Weinige minuten nadien kwam het gezelschap tot staan. Een zware houten deur vormde een passend decor voor de mediterrane jonge vrouw die zich gracieus staande hield tegen de huilende wind. Uit niets bleek dat zij met brille een ingenieursopleiding had afgerond.

'Heren - opende Brillemans met nauw verholen trots. Maar een enkele blik van Montycoat was voldoende aansporing, af te zien van beleefdheden in de open lucht. Als bij afspraak haastte zich de boomlange levensgenieter, de jongedame aan zijn arm te rijgen. Met vierkante tred boomde ook Montycoat naar binnen. En als laatste trad Brillemans over de drempel, een verregende Borsalino stevig in de hand.

Luttele seconden nadien .... lees verder in het boek ...

Een Olievloek is de geschiedenis van atana - hét bestuurdersprogramma van Nederland dat deuren opent voor een nieuwe generatie. Een van de multiculturele initiatieven uit de wilde jaren nul van deze eeuw. Veel daarvan is inmiddels verloren gegaan, opgeslokt, geassimileerd, mislukt of wegbezuinigd. Je hoort nog wel eens een vergeten lied over de kracht van veelkleurigheid - in achterafzaaltjes, en alleen als de buren niet kijken. Multicultureel is de afgelopen tien jaar verworden tot een scheldwoord waarmee een calculerende burger zich liever niet meer wil associëren.

Maar atana is er nog steeds. Neoliberaal geworden zeker, of nieuw-flinks, of overgestapt op de assimilatie-agenda waarmee Nederland zo succesvol is teruggekeerd naar een zeldzaam onproductief isolationisme. Maar nee hoor - dat is nu juist helemaal niet zo. Het multiculti pannetje staat nog steeds onbekommerd op het vuur, aan de formule is vrijwel niets gewijzigd, en de moderne zegeningen van horizontale kennisdeling, koepeloverleg, ronde tafels en innovatierondes zijn geheel aan het programma voorbijgegaan. Zelfde opzet, zelfde toon, zelfde activiteiten. Definitieve afscheids-comeback, elf jaar lang. Hoe is het mogelijk dat een zo verouderd concept – van selecteren, trainen en matchen - het nog steeds doet terwijl de wereld er om heen zich al drie maal in zijn graf heeft omgedraaid?

Een olievloek ... geeft alle tips en kunstjes, successen en vergissingen, hilarische momenten en zenuwpijnen, feiten en roddels (voor zover niet het zelfde). Eerlijk en onbesmukt - het officiële verhaal, maar ook de bakayardi. Tevens een whodunit van de cultuursector, bezien vanuit de keukentafel.

Lees wat de bijdrage is geweest van Elsschot, Casanova, Boissevain, Berlage, Machiavelli, de Societas Jesu en oom Piet.

En ervaar, hoe meer dan vier honderd Surinaamse, Slavische, Marokkaanse, Hongaarse, Brabantse, Chinese, Turkse, Antilliaanse, Vlaamse, Indische, Pakistaanse, Colombiaanse, Jordaanse en Egyptische Nederlanders zich een weg banen naar het Nederland van morgen. Mensen die er toe doen, op plekken die er toe doen.

Met onder meer:

• Een compleet overzicht van namen en rugnummers


• Tien interviews met bekende en onbekende oude en nieuwe Nederlanders


• Vijf klassieke fouten - en hoe ze te vermijden


• Vijf klassieke uitvluchten - en hoe ze te pareren


• Vijf klassieke misverstanden - en hoe ze te weerleggen